Organizacja produkcji

Zadaniem jednostki centralnej jest automatyczne przetwarzanie wprowadzonych danych według określonego programu, a także sterowanie pracą urządzeń zewnętrznych. Jednostka centralna składa się z trzech zespołów, a mianowicie: pamięci operacyjnej, arytmometru oraz zespołu sterowania. Pamięć operacyjna służy do przechowywania programu oraz danych bieżąco opracowywanych przez program. Informacje wprowadzane są za pomocą urządzeń wejścia i zapisywane w pamięci za pośrednictwem odpowiedniego kodu. Organizacyjnie pamięć podzielona jest na komórki ponumerowane kolejnymi liczbami od 0 do liczby równej zazwyczaj maksymalnej liczbie komórek w pamięci. Liczby te jednocześnie określają adres komórki. Najczęściej w jednej komórce można zapamiętać jedną liczbę lub też jeden rozkaz. Liczba lub rozkaz określana jest jako słowo maszynowe i zapisywana w komórce pamięci w postaci dwójkowej (zer i jedynek). Każda komórka pamięci podzielona jest na pewną liczbę miejsc, które nazwano bitami. W każdym bicie zapisuje się jedpą cyfrę liczby dwójkowej (0 lub 1). Całkowita liczba bitów określa maksymalną wielkość liczby, jaką można zapamiętać w jednej komórce w postaci słowa maszynowego. Długość słów maszynowych jest różna dla ... czytaj dalej

Maszyna cyfrowa jest urządzeniem do automatycznego przetwarzania danych. Zadanie to jest realizowane poprzez wykonywanie ciągu operacji zwanych instrukcjami lub rozkazami. Sekwencja takich instrukcji powiązanych logicznie w jedną całość określana jest jako program. Zarówno informacje wejściowe, które są przetwarzane, jak i program, według którego przetwarzanie ma się odbywać, muszą się znajdować w pamięci maszyny cyfrowej (zasada sterowania wewnętrznego). Przedstawiono ogólny schemat funkcjonalny EMC, ilustrujący strukturę zasadniczych połączeń między poszczególnymi zespołami maszyny cyfrowej. Współczesna maszyna cyfrowa stanowi złożoną aparaturę, w skład której wchodzi szereg urządzeń zewnętrznych (wejścia ? czytniki, wyjścia ? dziurkarki, monitory oraz pamięci zewnętrzne) podłączonych do jednostki centralnej, stanowiącego podstawowy element zestawu. ... czytaj dalej

Usprawnienie funkcjonowania systemów informacyjnych w przedsiębiorstwach stało się koniecznością. Pierwsze jego próby polegały na wprowadzeniu dla celów przetwarzania danych różnych urządzeń technicznych i maszyn, jak maszyny księgujące czy maszyny licząco-analityczne. Zadaniem tego procesu nazywanego mechanizacją przetwarzania danych, było wyrównanie dysproporcji w przebiegach czasowych pomiędzy wysoko już zmechanizowanymi, a częściowo nawet zautomatyzowanymi procesami gospodarczymi, a ręczną techniką przetwarzania danych. Nie spowodowało to jednak istotnych zmian w funkcjonowaniu samych systemów informacyjnych, choć w przypadku maszyn licząco-analitycznych pojawiają się pierwsze próby integracji niektórych danych. Pozwoliło to na pewne wyrównanie dotychczasowych dysproporcji w przebiegu procesów gospodarczych i procesów informacyjnych, ale nie umożliwiło precyzyjnego przewidywania rozwoju, a więc i ewentualnych zakłóceń, a tym samym wcześniejszego przygotowania odpowiednich decyzji. Pojawienie się elektronicznych maszyn cyfrowych i zastosowanie ich w przetwarzaniu danych stworzyło daleko idące możliwości w zakresie kompleksowego (systemowego) usprawniania funkcjonowania systemów informacyjnych. Pierwsze doświadczenia w tym ... czytaj dalej

Zadaniem systemu informacji w przedsiębiorstwie jest zbieranie, przesyłanie, przetwarzanie i ponowne przesyłanie odpowiednich informacji na określone miejsca podejmowania decyzji w przedsiębiorstwie, czyli realizowanie przebiegu procesu informacyjnego. Za informacje, jako podstawowy element systemu informacji, uważa się często określone sygnały przekazywane przez jakiś system innemu systemowi o tym, że powstało lub ma powstać jakieś zdarzenie lub zbiór zdarzeń, które z punktu widzenia przyjmującego eliminują lub zmniejszają prawdopodobieństwo wystąpienia innych zjawisk z określonego zbioru różnych, o tym samym lub różnym prawdopodobieństwie ich wystąpienia, w wyniku czego zmniejsza się lub eliminuje nieokreśloność zachowania przyjmującego takie sygnały. W świetle powyższego za informacje nie uważa się takich sygnałów wstępujących do systemu, które z punktu widzenia przyjmującego nie mogą spowodować zmniejszenia lub wyeliminowania nieokreśloności w jego zachowaniu. Tego rodzaju sygnały, które mają istotne znaczenie dla funkcjonowania systemu informacyjnego, nazywamy danymi. Informacja jest więc zawsze powiązana z określonym konkretnym systemem, dla którego jest przeznaczona oraz prawdopodobieństwem wystąpienia zjawisk, ... czytaj dalej

W wyniku osiągniętego stopnia rozwoju, przedsiębiorstwa stały się organizmami funkcjonalnie powiązanych między sobą elementów, dążących poprzez realizację odpowiednich procesów do osiągnięcia wytyczonych celów, nazywanych ogólnie ekonomicznymi. W rozwijającej sle teorii systemów, takie kompleksy powiązanych między sobą elementów, których zadaniem jest realizowanie wytyczonych celów, nazywa się systemami. Szczególnym przypadkiem systemu, są systemy typu człowiek-maszyna nazywane systemami ekonomicznymi. Do tej grupy systemów zalicza się również przedsiębiorstwa. System składa się z części, które w stosunku do całości stanowią jego podsystemy (subsystemy). Każdy taki podsystem rozpatrywany oddzielnie może być traktowany jako samodzielny system, przy czym system, w skład którego wchodzi, stanowi jego otoczenie. Otoczenie, które z punktu widzenia systemu może być opisane, traktowane jest jako nadsystem danego systemu. Poszczególne subsystemy wchodzące w skład danego systemu realizują określone cele (własne), które są niezbędne dla realizacji celu całego systemu (wspólnego). Funkcjonowanie systemu w określonym otoczeniu związane jest z wzajemnym oddziaływaniem otoczenia na system i systemu na otoczenie. Oddziaływanie ... czytaj dalej