Transmisja danych (teiedacja) polega na przesyłaniu danych od użytkownika do ośrodka obliczeniowego, gdzie następuje przetwarzanie tych danych i przesłaniu wyników do użytkownika. Dane przesyłane są przy użyciu sieci telekomunikacyjnej w postaci określonych sygnałów elektrycznych. Następuje tutaj dwukrotna konwersja danych z formy pierwotnej na sygnały elektryczne oraz z sygnałów elektrycznych na formę wtórną.
Czas przekazywania danych uzależniony jest od szybkości działania urządzeń teletransmisyjnych i wielkości przesyłanego zbioru. Wyróżnia się dwa sposoby przekazywania informacji między stacją transmisji danych a EMC:
? transmisja danych typu off-line (pośrednio),
? transmisja danych typu on-line (bezpośrednio).
Transmisja danych typu off-line polega na tym, że stacja transmisji w ośrodku obliczeniowym nie jest połączona bezpośrednio z EMC. Odebrane informacje od użytkownika rejestrowane są na jednym z maszynowych nośników danych i poprzez odpowiednie urządzenia wejścia wprowadzane do pamięci EMC. Wyniki wyprowadzone są na odpowiedni maszynowy nośnik danych, w tej postaci przekazywane do stacji transmisji, skąd przesyłane są do użytkownika.
Transmisja on-line polega na bezpośrednim połączeniu stacji ... czytaj dalej
Urządzenia wyjścia służą do wyprowadzania danych wynikowych przetwarzania. W zależności od przeznaczenia tych danych wyprowadza się je na różne nośniki informacji. Jeżeli przewiduje się wykorzystanie danych wynikowych w ponownym procesie przetwarzania, wówczas wyprowadza sieje na maszynowy nośnik informacji (kartę dziurkowaną, taśmę papierową lub taśmę magnetyczną). Jeżeli natomiast dane mają być bezpośrednio wykorzystywane, wówczas wypisuje się je w postaci czytelnej dla człowieka.
Najczęściej stosowane urządzenia wyjścia to: drukarka, dziurkarka taśmy papierowej, dziurkarka kart oraz monitor ekranowy.
Drukarka służy do wyprowadzania wyników w postaci umożliwiającej bezpośrednie ich wykorzystanie. Stosuje się dwa rodzaje drukarek:
? drukarki wierszowe,
? urządzenia drukujące szeregowo (znak po znaku).
Drukarki wierszowe konstruowane są na zasadzie wirującego bębna, którego powierzchnia boczna pokryta jest rzędami znaków drukarskich. Znaki te odbijane są w różnych momentach pełnego obrotu bębna w zależności od dyspozycji sterujących, przy czym jeden wiersz drukowany jest w czasie jednego obrotu bębna. Szybkość druku uzależniona jest od szybkości obrotu bębna, wynosi od 400 do 1350 wierszy na ... czytaj dalej
Dla celów elektronicznego przetwarzania danych stosuje się następujące maszynowe nośniki danych:
? karty dziurkowane,
? taśmy papierowe,
? taśmy lub dyski magnetyczne.
Karty dziurkowane są najczęściej używanym nośnikiem danych. Wykonane są one ze specjalnego papieru, przy zachowaniu określonych parametrów. Dla celów elektronicznego przetwarzania danych stosuje się dwa rodzaje kart: 80- i 90-kolumnowe. W Polsce stosuje się najczęściej karty 80-kolumnowe. Karta taka podzielona jest na 12 poziomych stref oraz osiemdziesiąt pionowych kolumn. W jednej kolumnie można zapisać jeden znak (cyfry lub literę), na jednej karcie można zarejestrować informację maksymalnie 80-znakową.
Zapisywanie znaku polega na wydziurkowaniu w danej kolumnie karty prostokątnych otworów w odpowiednich strefach. Znaki wydziurkowane w kolejnych kolumnach mające logiczne znaczenie nazywa się polem, np. data lub ilość.
Dziurkarka kart jest urządzeniem służącym do ręcznego przenoszenia danych z dokumentów źródłowych na karty perforowane.
Proces dziurkowania polega na odczytywaniu danych z dokumentu źródłowego i naciskaniu odpowiednich klawiszy maszyny. Szybkość dziurkowania wynosi 100-130 kart na godzinę pracy, przy założeniu, że dziurkuje ... czytaj dalej
Poprzez urządzenie wejściowe następuje wprowadzenie do pamięci operacyjnej maszyny cyfrowej danych oraz programów, zarejestrowanych na maszynowych nośnikach danych. Podstawowymi urządzeniami wejścia są:
? czytnik kart dziurkowanych,
? czytnik taśmy perforowanej.
Czytnik kart odczytuje znaki (cyfry i litery) wydziurkowąne na karcie i po przekodowaniu umieszcza je w pamięci operacyjnej. Najczęściej stosuje się foto-elektryczny odczyt znaków (12 elementów fotoelektrycznych dla 12 stref karty). Rzadziej stosowany jest system odczytu elektrycznego za pomocą specjalnych szczotek odczytujących.
Dla zapewnienia kontroli odczytu stosuje się najczęściej podwójny odczyt kart i porównanie wczytanych znaków. Średnia szybkość odczytu wynosi od 400 do 1000 kart/min.
Czytnik taśmy papierowej służy do odczytywania danych zarejestrowanych na taśmie papierowej. Czytniki taśmy działają na Zasadzie odczytu fotoeiektrycznego i przystosowane są do taśmy 5-, 6-, 7- oraz 8-kanalowej. Szybkość czytania wynosi od 300 do 1500 znaków/sekundę.
... czytaj dalej
Pamięć zewnętrzna służy do przechowywania dużych zbiorów danych, nie mieszczących się w pamięci operacyjnej. Pamięć zewnętrzna ma wielokrotnie większą pojemność od pamięci operacyjnej i jest również znacznie tańsza w przeliczeniu na jednostkę informacji. Wadą jej jest mała szybkość działania (dłuższy czas dostępu do informacji).
Pamięć taśmowa jest najczęściej stosowaną pamięcią zewnętrzną. Dane zapisywane są na taśmie pokrytej warstwą magnetyczną w postaci namagnesowanych punktów. Podczas zapisywania lub odczytywania danych taśma magnetyczna przesuwa się przed głowicami odczytującymi i zapisującymi. Dane do zapisu grupowane są w bloki danych, pomiędzy którymi występuje przerwa (dla rozpędzenia urządzenia przesuwu taśmy). Liczba jednostek pamięci współpracujących z jednostką centralną jest różna, najczęściej od 4 do 10.
Liczba danych możliwa do zapisania na jednym krążku taśmy jest różna i uzależniona od gęstości zapisu i długości taśmy. Taśmy magnetyczne mogą być używane wielokrotnie po skasowaniu poprzedniego zapisu.
Innym rodzajem pamięci jest pamięć dyskowa. W pamięci dyskowej dane zapisywane są za pomocą głowic czytająco-piszących, na metalowych dyskach pokrytych warstwą ... czytaj dalej